نتيجه گيري

از آنچه ذكر شد به اين نتيجه مي‌رسيم كه پيشواي بزرگ اهل سنت، ابوحنيفه اسمش نعمان و نام پدرش ثابت است و پدربزرگش زوطي(زوطا) بن ماه و اهل افغانستان، مي‌باشد كه در هنگام فتح کابل در ملكيت بني تيم بن ثعلبه در آمد و سپس آزاد گشت.

وي در سال80 هجري قمري در زمان خلافت عبد الملك بن مروان در شهر كوفه، به دنيا آمد و در سال 150 هجري قمري در سن هفتاد سالگي در بغداد به جهت مخالفت با نظرات و رفتارهاي حکومت به دست منصور عباسي مسموم و در نتيجه در مقبره‌ الخيزران به خاك سپرده شد.

 اما نسبت به مدح و ذم ابوحنيفه گرچه دو طيف توصيف گران افراطي و تفريطي وجود دارد ولكن در مجموع مي‌توان گفت كه وي نه آنگونه بود كه بر خوردار از اوصاف و فضايل مافوق بشري باشد و نه مي‌توان گفت كه كافر بود بلكه هردو طرف افراط و تفريط از آن دوستان و دشمنان او است.

ابوحنيفه از نظر علمي گذشته از اينكه يك متكلم بود در مقام فقاهيت يك فقيه معمولي بوده مانند ساير فقها كه اشتباهات زيادي داشت. در نتيجه شايستگي رياست يك مذهب را نداشت بالخصوص با وجود امامان معصوم مانند امام باقر (ع) و امام صادق (ع).

اين نكته را نبايد از نظر دور داشت كه رياست او براي يك مذهب بيشتر توسط اصحاب و شاگردان او و حكومت‌هاي آنزمان كه اساس انحصار اجتهاد را پايه گذاري كردند شكل گرفته است نه توسط شخص او.

هم‌چنين مجموعه‌ فتاوايي را كه ما اكنون به عنوان فقه حنفي مي‌شناسيم فقط فتواهاي ابوحنيفه نيست. زيرا:

 اولاً: فتواي مكتوبي از ابوحنيفه و به قلم شخص خودش بجا نمانده است بلكه آنچه منسوب به او مي‌باشد توسط اصحاب و شاگردانش جمع آوري شده است.

و ثانياً: در لابلاي كتب حنفيفه فتاواي شاگردان و اصحاب ابوحنيفه را به وفور مي‌بينيم كه بعضاً هم مخالف با نظر شخص ابوحنيفه است.

فقه ابوحنيفه و فتاواي وي از نظر سبك و روش و به كار بردن ادله‌ي هم‌چون قياس و استحسان و ... را مي‌توان گفت كه اولاً تحت تأثير اوضاع وشرايط فكري و اجتماعيي بود كه ابوحنيفه در آن رشد و نمو نمود. و ثانياً ناشي از ضعف علمي او سرچشمه مي‌گيرفت. چنانچه اين ضعف‌ از مناظره‌هاي او با امام صادق (ع) و مخصوصاً سخن حضرت، مبني بر اينكه تو هيچي نمي‌داني، آشكار مي‌شود.

از جمله نتايج بدست آمده اين است كه ابوحنيفه با داشتن هفده تا حديث بر فرض صحت اهل حديث محسوب نمي‌شود و در نقل احاديث از وثاقت نيز بر خوردار نبوده لذا حديثش را نمي‌توانيم بپذيريم.

در رابطه‌ي ابوحنيفه با اهل بيت پژوهشگر بر اين عقيده است كه ايشان مخالف اهل بيت (ع) نبوده و بلكه شاگردي در مكتب آن‌ها بر ابوحنيفه اثر گذاشته بود. و در جريانانت سياسي از آن‌ها حمايت مي‌كرد.

الحمد لله اولاً و آخراً و ظاهراً و باطناً.